A body is a prison
Helps you to be a citizen
Keeps you on earth
But
Limits you with this world.
POE(TRY) ADDICTION
Cumartesi, Ocak 02, 2010
+addiction.jpg)
LENORE by Edgar Allan Poe (1831)
Ah, broken is the golden bowl! the spirit flown forever!
Let the bell toll! -a saintly soul floats on the Stygian river -
And, Guy De Vere, hast thou no tear? -weep now or never more!
See! on yon drear and rigid bier low lies thy love, Lenore!
Come! let the burial rite be read -the funeral song be sung! -
An anthem for the queenliest dead that ever died so young -
A dirge for her, the doubly dead in that she died so young.
"Wretches! ye loved her for her wealth and hated her for her pride,
And when she fell in feeble health, ye blessed her -that she died!
How shall the ritual, then, be read? -the requiem how be sung
By you -by yours, the evil eye, -by yours, the slanderous tongue
That did to death the innocence that died, and died so young?"
Peccavimus; but rave not thus! and let a Sabbath song
Go up to God so solemnly the dead may feel no wrong!
The sweet Lenore hath "gone before," with Hope, that flew beside,
Leaving thee wild for the dear child that should have been thy bride -
For her, the fair and debonnaire, that now so lowly lies,
The life upon her yellow hair but not within her eyes -
The life still there, upon her hair -the death upon her eyes.
Avaunt! tonight my heart is light. No dirge will I upraise,
But waft the angel on her flight with a paean of old days!
Let no bell toll! -lest her sweet soul, amid its hallowed mirth,
Should catch the note, as it doth float up from the damned Earth.
To friends above, from fiends below, the indignant ghost is riven -
From Hell unto a high estate far up within the Heaven -
From grief and groan to a golden throne beside the King of Heaven."
Let the bell toll! -a saintly soul floats on the Stygian river -
And, Guy De Vere, hast thou no tear? -weep now or never more!
See! on yon drear and rigid bier low lies thy love, Lenore!
Come! let the burial rite be read -the funeral song be sung! -
An anthem for the queenliest dead that ever died so young -
A dirge for her, the doubly dead in that she died so young.
"Wretches! ye loved her for her wealth and hated her for her pride,
And when she fell in feeble health, ye blessed her -that she died!
How shall the ritual, then, be read? -the requiem how be sung
By you -by yours, the evil eye, -by yours, the slanderous tongue
That did to death the innocence that died, and died so young?"
Peccavimus; but rave not thus! and let a Sabbath song
Go up to God so solemnly the dead may feel no wrong!
The sweet Lenore hath "gone before," with Hope, that flew beside,
Leaving thee wild for the dear child that should have been thy bride -
For her, the fair and debonnaire, that now so lowly lies,
The life upon her yellow hair but not within her eyes -
The life still there, upon her hair -the death upon her eyes.
Avaunt! tonight my heart is light. No dirge will I upraise,
But waft the angel on her flight with a paean of old days!
Let no bell toll! -lest her sweet soul, amid its hallowed mirth,
Should catch the note, as it doth float up from the damned Earth.
To friends above, from fiends below, the indignant ghost is riven -
From Hell unto a high estate far up within the Heaven -
From grief and groan to a golden throne beside the King of Heaven."
Damlalar
Pazartesi, Kasım 30, 2009
Bir sonbahar günü. Hava puslu, insanlar dertli... Bu kargaşa/karmaşa içerisinde çok zor fark etmek amaçsızca düşen yağmur damlalarını. Kıymet bilmeden hoyratça harcananıyorlar. Değeri bilinmeyenler, sadece yitip gidince farkedilirler. Farkında değiliz ne kadar değerliler. Ondandır hain kesilmek yağmurlara. Ama yağmurdan korkulmamalı. Onunla bir olup bu damlaların keyfine varmalı, köşe bucak kaçmak yerine indirip şemsiyeleri ıslanmanın tadına varmalı.
Alışkanlık
Cumartesi, Kasım 28, 2009
Düşümüzde yaşattığımız aşklar mı neden oluyor gerçek hayatımızda yaşadığımız aşkların bizi hüsrana uğratmasına... Yoksa zaten aşklarımıza o düşselliği biz yükleyip biz mi siliyoruz kusurları ya da onları dahi yüceltiyoruz... Hiç bitmeyecek bir aşk ancak düşsel olduğunda mı mümkün, zaten ve hepimiz aslında bir düşün peşinde miyiz?
Bu nedenle mi aşka şekil biçip, bir düşsel sevgiliye aşkımızı adarız... Yoksa bundan mı o aşkın bir ömrü kaplaması... Ne birlikte olmak ne de ayrı kalmak bir sihirli formül de her seferinde yanılmamızın kaçınılmaz olması ondan veya...
Aşklarımız kadar vazgeçilmez değil midir alışkanlıklarımız... Ama onları da değiştirmek hatta tümüyle veda etmek mecburiyetinde de kalırız bazen; o zaman aşk acısından daha az yanmaz canımız yine de katlanırız...Kâh yeni bir aşk bulmuş gibi, kâh geçmiştekini unutur gibi farklı alışkanlıklar ediniyor, yine ve yeniden bağlanıyoruz...
Yaşamaya da alışıyoruz ve içimizden birilerini yok edip, tozlu yolları göze alıyoruz. O büyük 'alışkanlıktan' korkusuzca uzaklaşıyoruz...
Bu nedenle mi aşka şekil biçip, bir düşsel sevgiliye aşkımızı adarız... Yoksa bundan mı o aşkın bir ömrü kaplaması... Ne birlikte olmak ne de ayrı kalmak bir sihirli formül de her seferinde yanılmamızın kaçınılmaz olması ondan veya...
Aşklarımız kadar vazgeçilmez değil midir alışkanlıklarımız... Ama onları da değiştirmek hatta tümüyle veda etmek mecburiyetinde de kalırız bazen; o zaman aşk acısından daha az yanmaz canımız yine de katlanırız...Kâh yeni bir aşk bulmuş gibi, kâh geçmiştekini unutur gibi farklı alışkanlıklar ediniyor, yine ve yeniden bağlanıyoruz...
Yaşamaya da alışıyoruz ve içimizden birilerini yok edip, tozlu yolları göze alıyoruz. O büyük 'alışkanlıktan' korkusuzca uzaklaşıyoruz...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
