Biraz Daha

"Neden dayanıyorsun her şeye?" diye sordu adam, "Çünkü öyle gerekiyor." dedi kadın ve sustu. Adam da sustu. Bir şeyler vardı ama böyle olması gerekiyordu. Dökemedi kadın içindeki çığlıkları kelimelere ve susup boğuldu içindeki seslere. Sustu ve daha da çok sustu. Bir gün patlayacaktı döküp saçacaktı içindeki çığlıkları ortalığa ama o gün bugün değildi. Henüz değildi. Hazır değildi. Daha zamanı vardı. Biraz daha zaman...

Tanrı Karar Verince

Tanrı karar verince yaratmaya
Her şeyi bir soluk aldı
Bir sirk çadırından daha büyük
Ve her şey başladı

İnsan karar verince yok etmeye
Kendisini topladı geleceğin
Geçmişini ve bulduğu tek nedeni
Parçaladı çevirdi çünküye

       E. E. Cummings

Uzağa

Gidelim haydi dedi adam
- Çok uzağa değil dedi kadın
Çok uzak da ne ki dedi adam
- Olduğun yer dedi kadın

E. E. Cummings

Orada

Kalbinde hissettiğin o boşluğa dokunabiliyor olmasıdır önemli olan ve onu önemli kılan. Yalnız sevmesi yetmez, senin de yer açman lazım ona. Bırak çıkarsın seni göklere, güven ona ve tut elini. Beraber çıkmaya başla o basamakları ve izin ver sendelediğinde belinden kavrayıp seni düşmekten kurtarmasına. Gökyüzüne bak işte her şey orada.

Bencilim

Biliyor musun aslında yanımda olmadığın her güne düşmanım. Huysuz geçiyor sensiz günlerim çünkü içimde ölüyorum senin için. Hasretim çok ama öyle bir çıkmazdayımki ne sana kendimi anlatabiliyorum ne de yaklaşmana izin veriyorum. Yine bulaştırdım kendimi bir çok şeye ve yine işin içinden çıkamıyorum. Kimseyi kırmayayım diye gösterdiğim şunca çabayı kendimi kırmamak için göstersem eminim çok daha mutlu olacağım. İnsanlar için seni kırdım ve kırıyorum ama sen o kadar iyisinki ah o kadar iyisinki... Tertemizsin sen, ben kirletiyorum seni. Dedin ya "insanlar bencil" galiba ben de bencilim ve sana bunları yapıyorum. Üzgünüm, affet beni.

Mutlu Olmak

Mutlu olmak için elimizde milyon tane neden olduğuna inandırılmaya çalışılıyoruz hep. "Yaşamı sev" "Hayatını yaşa" "Nefes aldığın için mutlu ol" gibi çeşit çeşit sloganlı dayatmalarla bu boktan hayatı sevmeye zorlanıyoruz. Halbuki mutsuz olmak için de milyon tane neden var. Hiç bir zorunluluk yok bu gereksiz anları sevmeye. Hayatın sevmek istediğin anını sevip mutlu olmalısın. Ne anlıyorum ki ben her gün milyon tane sperm gibi arabanın İstanbul'un rahmine ulaşıp park etmeye çalıştığı şehir hayatının bana verdiği mutluluktan? Bu mutluluk mu sizce? Boktan olmadığına inanmaya çalıştığımız rezil hayatlar yaşıyoruz. İnsan mıyız diye sorgulayarak kendimizi, hayat yaşamaya çalışıyoruz. Hayat mı ki bu?

Bekliyorum

"Bekliyorum" yazmış, daha ne yazsın ki? Tabi şu noktada kafamdaki soru sadece acaba ben mi gerçekten paranoyak oldum da her şeyi kendime yoruyorum yoksa gerçekten yazdıklarımı okudu ve bana mı yazdı? Bana mı dedin diye sorasım var, yanına gidip sarılasım var. Özledim. Buna da cevap verecek misin acaba?

Şunu da bil ki dün sesini duydum :) eğer bunu okuyorsan anlarsın ne demek istediğimi :)

Ben Burdayim

Seni nasil özledim ah bir bilsen. Bunu okur musun okumaz misin bilmiyorum ama BEN BURDAYIM! ben burdayim. Başka bir yerde arama beni. Sana ulaşacağim. Sadece biraz daha sabret ve bekle. Eğer gerçekten beklersen herşey çok güzel olacak. Sadece bekle, lutfen bekle beni sevdiğim!